صحن انقلاب

"من بودم و سکوت و حرم - صحن انقلاب -

تو بودی و نبود به جُز من کبوتری" ... 

بی رنگ

"سخت است قلم باشی و دلتنگ نباشی ...

با تیغ مدارا کنی و سنگ نباشی ...

سخت است دلت را بتراشند و بخندی ...

هی با تو بجنگند و تو در جنگ نباشی ...

از درد دل شاعر عاشق بنویسی ...

با مردم صد رنگ هماهنگ نباشی ...

مانند قلم تکیه به یک پا کنی اما ...

هنگام رسیدن به خودت لنگ نباشی ...

سخت است بدانی و لب از لب نگشایی ...

سخت است خودت باشی و بی رنگ نباشی ...

وقتی که قلم داد به من حضرت استاد ...

می گفت : خدا خواسته دلتنگ نباشی" ...

از: نغمه مستشار نظامی ...

ماه و ماهی

"هشدار که آرامشِ ما را نخراشی" ... (+)

دو قدم

"باز با خوف و رجا سوی تو می آیم من ...

دو قدم دلهره دارم، دو قدم دل تنگ ام" ...

نگفتم

عیب پوش

"لطف خدا بیشتر از جُرم ماست" ... (+)

کبوتر باز

"شاعری آمد به قصد ترک سیگارش حرم

عادتش را ترک کرد اما کبوتر باز شد" ...

"کبوتر وار می آیم به آب و دانه ای، دل خوش ... 

عطش دیده، ترک خورده، به سقاخانه ای، دل خوش ... 

دلم خورشید می خواهد، هوای گنبدت کرده ...

دوباره این دل تنگم، هوای مشهدت کرده" ...

* * *

پی نوشت:

یادش بخیر ...

پارسال چنین روزی؛ پُستِ زائر  ...

چشم انتظار

"گرچه می دانم نمی آیی ولی هر دم زِ شوق

سوی در می آیم و هر سو نگاهی می کنم" ...

از: هدایت طبرستانی ...

* * *

پی نوشت:

برای تمام چشم انتظارها ...

به خصوص مادران شهدای مفقودالاثر ...

زنجیر

"هر لحظه که تسلیمم در کارگه تقدیر ...

آرام تر از آهو، بی باک تر از شیرم ...

هر لحظه که می کوشم در کار کنم تدبیر ...

رنج از پی رنج آید زنجیر پی زنجیر" ... 

صبا

"گوهر مخزن اسرار همان است که بود ...

حقه مهر بدان مهر و نشان است که بود ...

عاشقان زمره ارباب امانت باشند ...

لاجرم چشم گهربار همان است که بود ...

از صبا پرس که ما را همه شب تا دم صبح ...

بوی زلف تو همان مونس جان است که بود ...

طالب لعل و گهر نیست وگرنه خورشید ...

همچنان در عمل معدن و کان است که بود ...

کشته غمزه خود را به زیارت دریاب ...

زان که بیچاره همان دل‌ نگران است که بود ...

رنگ خون دل ما را که نهان می‌ داری ...

همچنان در لب لعل تو عیان است که بود ...

زلف هندوی تو گفتم که دگر ره نزند ...

سال‌ ها رفت و بدان سیرت و سان است که بود ...

حافظا باز نما قصه خونابه چشم ...

که بر این چشمه همان آب روان است که بود" ... 

گریه

"آدم خلیفه تنهای خدا روی زمین است ...

امپراتوری که گاهی باید برگردد به آخرین سلاحش ... 

و سلاح او گریه است" ...

آشفته

"حسرت نبرم به خواب آن مرداب ...

کآرام درون دشت شب خفته ست ...

دریایم و نیست باکم از طوفان ...

 دریا همه عمر خوابش آشفته ست" ...       

باران گل

"باران که می بارد، تو می آیی ...

باران گُل باران نیلوفر ...

باران مهر و ماه و آیینه ...

باران شعر و شبنم و شبدر ...

باران که می بارد، تو در راهی ...

از دشت شب تا باغ بیداری" ... (+)

فیض دیدار

"رمضان بی تو دلم تنگ شود ...

می روی و دلِ من سنگ شود ...

رمضان یک خبر از یار بده ...

بر دلم مژده دلدار بده ...

رمضان صاحبم از من راضی ست ... !؟

یا که از روزه ی من ناراضی ست ... !؟

خدمت یار سلامم برسان ...

درد دل ها و کلامم برسان ...

گو به مهدی (عج) دل من قابل کن ...

فیض دیدار رخت شامل کن" ...

پریشان

"چون طفل که از خوردن داروست پریشان ...

 با دوست پریشانم و بی‌ دوست پریشان" ...

"یا منزل السکینه فی قلوب المومنین" ...

خسته

"جان بیمار مرا نیست زِ تو روی سؤال ...

ای خوش آن خسته که از دوست جوابی دارد" ... (+)

رستگار

دعای همیشه و هر شبِ قدر:

"خدایا چنان کن سرانجام کار ... تو خشنود باشی و ما رستگار" ...

ملامت

"وفا کنیم و ملامت کشیم و خوش باشیم ...

که در طریقت ما کافریست رنجیدن" ... (+)

نهفته

"رازی نگفته در پس حرفی نهفته است ...

مگذار درد دل کنم و دردسر شود" ... 

شب تار

"ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست"؟! ... (+)

صائب

"هر که با ما می کند بیگانگی ...

معنی بیگانه می دانیم ما ...

نه فلک را گرد آن شمع طراز ...

جوشش پروانه می دانیم ما ...

از دو عالم گر چه بیرون رفته ایم ...

خویش را در خانه می دانیم ما ...

همچو صائب شهپر توفیق را ... 

همت مردانه می دانیم ما ...

عقل را دیوانه می دانیم ما ... 

عشق را فرزانه می دانیم ما ...

دست و تیغ عالم خونریز را ... 

شیشه و پیمانه می دانیم ما ...

استقامت را درین وحشت سرا ... 

لغزش مستانه می دانیم ما ...

در ریاض عشق، بخت سبز را ... 

سبزه بیگانه می دانیم ما" ...

دعاها

"دگر آن شب است امشب که زِ پی سحر ندارد ...

من و باز آن دعاها که یکی اثر ندارد" ... 

نتوانم

"دارم سخنی با تو و گفتن نتوانم ...

وین دردِ نهان سوز نهفتن نتوانم ...

تو گرمِ سخن گفتن و از جامِ نگاهت ...

من مست چنانم که شنفتن نتوانم ...

شادم به خیالِ تو چو مهتابِ شبانگاه ...

گر دامنِ وصلِ تو گرفتن نتوانم ...

با پرتوِ ماه آیم و چون سایه دیوار ...

گامی ز سرِ کوی تو رفتن نتوانم ...

دور از تو ، منِ سوخته در دامنِ شب ها ...

چون شمعِ سحر یک مژه خفتن نتوانم ... 

فریاد ز بی مهری ات ای گُل که درین باغ ...

چون غنچه ی پاییز شکفتن نتوانم ...

ای چشمِ سخن گوی تو بشنو زِ نگاهم ...

دارم سخنی با تو و گفتن نتوانم" ... (+)

حال زار

"دوای درد ما را یار داند ...

بلی احوال دل دلدار داند ...

زِ چشمش پرس احوال دل آری ...

غم بیمار را بیمار داند ...

و گر از چشم او خواهی زِ دل پرس ...

که حال مست را هشیار داند ...

دوای درد عاشق درد باشد ...

که مرد عشق درمان عار داند ...

طبیب عاشقان هم عشق باشد ...

که رنج خستگان غمخوار داند ...

نوای راز ما بلبل شناسد ...

که حال زار را هم زار داند ...

نه هر دل عشق را در خورد باشد ...

نه هر کس شیوه این کار داند ...

ز خود بگذشته ای چون فیض باید ...

که جز جانبازی اینجا عار داند" ... (+)

لکنت

"هستم که می‌ نویسم، بودن به جُز زبان نیست ...

هر کس نمی‌ نویسد انگار در جهان نیست ...

من آمدم به دنیا، دنیا به من نیامد ...

من در میان اویم، اویی در این میان نیست ...

آتش زدم به بودن تا گُر بگیرم از تن ...

حرفی‌ ست مانده در من، می‌سوزد و دهان نیست ...

لکنت گرفته شاید، پس من چگونه باید ...

بنویسمش به کاغذ، شعری که در زبان نیست " ... (+)

مریم 

جعفری آذرمانی ...